17 czerwca

Inspiracją spotkania była prośba członka grupy o duchowe wsparcie przed jutrzejszym ważnym spotkaniem...aby ukoić lęk, który miast motywować, oby nie pędził w paraliżującą panikę... Wierzymy, że spotkanie będzie ciekawe, inspirujące i krzepiące!

Po Ciszy odbyło się spotkanie decyzyjne w sprawie ramowego programu, z jakim możemy wystąpić  podczas Nocy Świątyń jesienią. Po spełnieniu powinności trwały rozmowy przy pysznych jagodziankach, m.in. o lekturach, do których chcemy wracać, o książkach, które mamy jeszcze przeczytać i takich, które w młodości nas fascynowały i dawały ukojenie....

Jako poetycki komentarz dzisiejszego dnia wybieramy wiersz Ewy Lipskiej (rocznik 1945), która m.in. jest laureatką Nagrody Fundacji im. Kościelskich (1973), w latach 1995–1997 była dyrektorem Instytutu Polskiego w Wiedniu, członkiem polskiego i austriackiego PEN Clubu, członkiem założycielem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (1989), i członek Polskiej Akademii Umiejętności.

Lęk

Ewa Lipska

Nie pytaj o Kartagińczyków.
Zginęli z lęku.
Nie pytaj co z nim zrobić.
Gdzie go wyprowadzić.
Na jakie manowce.
Gdzie porzucić. Zgubić.
Kiedy za każdym razem
wraca jak bumerang.
Wręczałem mu najdalsze bilety
i kontynenty.
Zabijałem w ciemnych uliczkach
i na otwartych przestrzeniach.
Częstowałem trucizną.
Odwoływałem się do Boga i do policji.
Na wrzosowiskach podziwiam motyla.
Nocami karmię nietoperze.

Z wierzchołka góry
obserwuję

zachodzącą ostrygę słońca.

Wybaczcie mi to..